Update: 01.09.2010
|
|
||||||||||||
 |
||||||||||||
|
||||||||||||
|
|
Wszystkie te lata // |
|
|
|
|||||||||
Opio para el pueblo - Die Toten Hosen na Kubie (2001)Do poczytania: nasz dziennik z pobytu na Kubie: 15. - 22.05.2001! 15. Maj | 16. Maj | 17. Maj | 18. Maj | 19. Maj | 20. Maj | 21. Maj | 22. Maj
|
||||||||||
|
|
|||||||||
Pierwszy dzień - Enjoy the trip!Odlot z Düsseldorfu o 07.00 rano. Kiedy dolecieliśmy do Madrytu w południe wszyscy byli na tyle przytomni, że podjęto decyzję aby zrobić sobie krótką wycieczkę taksówką do miasta i wykorzystać sześciogodzinną przerwę w podróży. Dostajemy się metrem do centrum gdzie właśnie odbywa się największe święto w mieście: dzień patrona Madrytu Św. Izydora. Znaczyło to przepełnione kościoły jakby na drugi dzień miał być koniec świata i wszyscy błagali o odpust. Reszta mieszkańców tłoczy się pod barami i knajpami z tapas żeby spędzić przy piwie i winie ten święty dzień. Faust, Wölli i cała reszta przyłącza się z chęcią. Tak też można świetnie pożyć. Tylko Vom musiał wracać na lotnisko wcześniej - on jako pierwszy zgubił swój bilet. Popołudniu nasz samolot startuje do Hawany. Z Vomem i jego nowym biletem ale gdzie jest Campino pytają współpodróżni?
szczęśliwy na pokładzie
samolotu: Vom Rozwiązanie jest proste. Kto zna naszego wokalistę wie również o jego płomiennym uczuciu do FC Liverpool. Ponieważ dzień później na stadionie w Dortmundzie odbywa się mecz finałowy Pucharu UEFA pomiędzy hiszpańskim klubem z Alaves i FC Liverpool, Campino podejmuje niełatwą decyzję. Aby nie przegapić historycznego momentu decyduje przybić do innych dwa dni później. Dla dozgonnego fana Liverpoolu jest to właściwa decyzja ale o tym później. Przybycie do Hawany po prawie dziesięciogodzinnym locie i bez przygód. Trochę burzliwiej jest w naszej "angielskiej frakcji"- Vom, szczęśliwy jeszcze z powodu nowego biletu (szeptano, że Wölli wyjął mu po kryjomu bilet z kieszeni i wyrzucił do kibla żeby na Kubie jeszcze na jakiś czas zasiąść za perkusją) świętował spotkanie z naszym oświetleniowcem Tomem "Happym" Nultym.
centrum Hawany:
Andi & Vom Prawie cały bagaż doleciał z nami tylko walizki naszego roadiego od gitar - Noppiego- zawieruszyły się gdzieś po drodze. Nasz kierownik trasy Kiki jest znowu żenująco przeszukiwany przez celników (" teraz przynajmniej mogłem zostawić majtki na sobie") a Manfred, szef techniki, uniknął jak dotąd regularnego przeszukiwania bo celnik dopatrzył się tatuażu z Che Guevarą i machnął ręką przyjaźnie. W hotelu jeszcze po szklaneczce Cuba Libre i do łóżek... Pozdrowienia, Wasz DTH
|
||||||||||